|
|
|
|
|
Pożywna pasta jajeczna, zdrowa łososiowa, pyszna makrelowa oraz „palce lizać” tuńczykowa to cztery pasty kanapkowe SEKO S.A., które okażą się doskonałym urozmaicenie sycących śniadań oraz lekkich podwieczorków i kolacji.
Składniki:
Składniki:
Rak - niedocenionym orężem w walce z rakiem są witaminy. Działanie takie wykazują: beta-karoten, witaminy C, D i E. Jedzenie obfitujących w nie brokułów, kapusty, marchewki, tłustych morskich ryb oraz cytrusów chroni zwłaszcza przed rakiem płuc, jelit, piersi, może też przeciwdziałać tworzeniu się przerzutów.
Rambutan - Owoc z rodziny liczi. Pochodzi z Półwyspu Malajskiego i z Indonezji. Twarda skórka pokryta cienkimi włoskami. Po obraniu dodawany do sałatek.
Rodzynki - wysuszone jagody niektórych odmian winogron, są bogate w: potas, wapń, żelazo, magnez i cynk oraz witaminy: A, C, E i całą gamę B. Słodycz rodzynek nie tuczy, wzmacnia - zwłaszcza serce i mózg. Duża zawartość błonnika ułatwia trawienie.
Rosół - będzie miał ładny kolor, jeśli do garnka włożymy umytą łuskę od cebuli.
Rozmaryn, Rosmarinus officinalis - Kolejna, uniwersalna przyprawa, śródziemnomorskiego pochodzenia. Nadaje się do zup sosów, dań warzywnych, świetny do pieczonych ziemniaków. Syrop z rozmarynu jest dobrym dodatkiem do sałatek owocowych.
Rozwój nieprzyjemnych zapachów - w lodowce powstrzyma wstawienie talerzyka z proszkiem do pieczenia (należy wymieniać co dwa tygodnie).
Rukiew wodna, Nasturtium officinale - świeże, młode pędy o bardzo orzeźwiającym smaku są doskonale w sałatach i zupach jarzynowych.
Ryby - można panierować, dodając do roztrzepanego jajka nieco startego parmezanu i łyżkę oliwy.Panierka będzie miała ładny,złoty kolor i nie będzie odpadała z ryby ,jeśli potrawę usmażymy na wolnym ogniu.
Ryby - by zachować bezcenne dla naszego zdrowia składniki, rybę należy gotować w małej ilości wody, a z wywaru przyrządzić smaczną i odżywczą zupę rybną lub sos.
Ryby - układać należy na specjalnych, długich półmiskach, postawione grzbietem do góry; w pyszczek włożyć listek sałaty i ugarnirować naokoło zieleniną lub jarzynami.
Ryby - smażone ryby należy układać na półmisku, postawionym na złożonej zgrabnie serwecie i ubrać plasterkami cytryny oraz gałązkami smażonej pietruszki.
Ryby - do smażenia ryb najlepiej nadają się tłuszcze roślinne: olej rzepakowy, oliwa z oliwek. Natomiast smak gotowanej już ryby uwydatni niewielka ilość świeżego masła lub miękkiej margaryny położonej na wierzchu potrawy.
Ryby - są ratunkiem dla naszego serca, naczyń krwionośnych i mózgu. Zawarte w nich tłuszcze zapobiegają najgroźniejszym chorobom cywilizacyjnym: zawałom, wylewom, nowotworom.
Ryba gotowana - największą wartość dietetyczną ma ryba gotowana - najlepszy jest do tego specjalny, wąski garnek z perforowaną wkładką - i pieczona - w folii lub na ruszcie.
Ryż - nie przypali się, jeżeli zalejemy go od razu odpowiednia ilością wody i nie będziemy mieszać podczas gotowania.
Rzeżucha, Lapidium sativum - Znana w Europie od starożytności roślina używana jest przede wszystkim w świeżych sałatkach.
Salak - Owoc drzewa z rodziny palmowatych, rosnącego w Indonezji. Jasnożółty, twardy miąższ składa się z kilku segmentów. Ma delikatny, lekko kwaskowaty smak i aromat przypominający truskawki.
Sałata - Po polaniu sosem jest bez smaku. Sałatę opłucz dokładnie i starannie osącz. Pozostawiona na liściach woda rozwadnia sos i sałata jest niesmaczna.
Sery - należy układać na kryształowym talerzu, na wpół owinięte papierem.
Sezam, Sesamum indicum - Ziarna sezamowe używane są do wyrobu słodyczy, oleju i tahini - pasty używanej powszechnie w kuchniach zachodniej Azji i północnej Afryki.
Soda chemicznie - oczyszczona jest niezbędna w każdej kuchni. Dodana w małej ilości - na koniec noża - nie zmienia smaku, a przyspiesza gotowanie twardych rzeczy.
Solone śledzie - będą delikatniejsze, jeśli do moczenia użyjemy mleka zamiast wody.
Sól - nie zwilgotnieje, gdy do solniczki włożysz kilka ziaren ryżu.
Smak sosu - pieczeniowego poprawimy, dodając do niego szczyptę kawy rozpuszczalnej.
Smażenie - aby smażony stek był dobry, należy go wrzucić na rozgrzany - nie za dużo - tłuszcz na patelni i podmażyć. Na koniec można położyć łyżkę masła na mięso i poczekać, aż sie rozpuści.
Spożywanie pleśni - nie należy spożywać produktów spleśniałych. Wyhodowane w nich tzw. aflatoksyny są trucizną, szczególnie groźną dla wątroby i nerek.
Strusina - smakuje jak delikatna wołowina - świetnie nadaje się do carpaccio. Podczas grillowania strusiny należy pamiętać, aby mięso było soczyste w środku i bardzo delikatnie wysmażone.
Substancje - dodatek różnych substancji chemicznych sprawia, że jedzenie nie psuje się zbyt szybko, lepiej smakuje i wygląda. Ich nadmiar może być przyczyną: uczuleń, anemii, chorób układu nerwowego.
Surowe jabłka - osoby, którym nie służą surowe jabłka, powinny jeść pieczone. Można je zapiekać same lub z dodatkiem cukru, miodu, twarożku lub przecieru z innych owoców.
Suszone morele - zawierają kilkanaście razy więcej mikroelementów i witamin niż świeże. Natomiast morele w puszce są praktycznie bezwartościowe.
Szafran, Crocus officinalis - Szafran stosowany jest od dawna jako przyprawa, zwłaszcza do ciast oraz jako barwnik spożywczy - barwi na żółto. Szafran jest bardzo drogą przyprawą, bardziej chyba ze względu na trudności związane z jego pozyskiwaniem, niż walory smakowe. Można zastąpić go kurkumą.
Szalotka, Allium ascalonicum - Szalotka to bliska krewna cebuli, o bardziej wyrafinowanym smaku. Popularne na południu Francji szalotki, używane są głównie do sosów na bazie czerwonego wina. Francuzi szalotek nie smażą, a pieką lub gotują w malej ilości płynu, ponieważ smażenie szalotek może spowodować ich zgorzknienie.
Szałwia, Salvia officinalis - śródziemnomorska, aromatyczna roślina, której świeżych lub suszonych liści używa się do zup, sosów i tradycyjnie serów.
Szczypta soli - Utrzymuje świeżość mleka. Wydobywa zapach z gotujących się jabłek, zmiękcza je szybciej. Przyspiesza ubijanie śmietany i białek na krem. Dodaje smaku kawie i herbacie.Odkwasza rabarbar i pozwala na użycie mniejszej ilości cukru. Podnosi smak czekoladowy w kremach i tortach. Dodaje smaku melonom, pomarańczom i grapefruitom. Zapobiega pękaniu jajek gotowanych.
Szparagi - po ugotowaniu należy zahartować w wodzie z lodem. Dzięki temu pozostaną one jędrne po podaniu.
Świeże grzyby przez cały rok - grzyby uzbierane w lesie należy włożyć nieczyszczone do papierowej torebki, szczelnie zamknąć i umieścić w zamrażarce. Gdy chcemy użyć, wystarczy włożyć na pół godziny do zimnej wody i dalej postępować jak ze świeżo uzbieranymi.
Składniki:
Ryby należą do potraw “trudnych” do zjedzenia i mało kto potrafi robić to elegancko. W Polsce zakorzenił się w dodatu zwyczaj podawania dwu widelców do dań z ryb. Nikt nie wie, czym to wytłumaczyć.
Ryby podawane zarówno na zimno jak i na gorąco nie tolerują zwykłego noża. Specjalne sztućce do ryb zostały wymyślone prawdopodobnie po to, by ostrym brzegiem noża, używanego do mięsa i drobiu, nie przekrajać ości.
Tak czy inaczej, od XIX wieku używa się do ryb specjalnych sztućców: widelców z nieco krótszymi zazwyczaj ząbkami i noża-łopatki, tępego, ze skośnie uciętym brzegiem, który nie kroi, ale ułatwia oddzielenie mięsa od ości.
Są jednak pewne wyjątki.
Węgorze pod każdą postacią, śledzie marynowane, solone lub oczyszczone z ości jemy posługując się zwykłym nożem i widelcem. Także do wędzonego i marynowanego łososia podaje się albo noże i widelce przystawkowe (mniejsze od pary do dań głównych) albo zwykłe sztuce. Do smażonego, pieczonego - komplet sztućców do ryb. Inne ryby wędzone jemy również sztućcami przystawkowymi lub zwykłymi.
Ryby z puszki np. sardynki, tuńczyka, łososia - można jeść używając wyłącznie widelca i pomagając sobie kromką chleba.
Ryby powinny być dobrze oczyszczone i w zasadzie na przyjęciach nie podaje się karpia z ościami, tylko dobrze wykrojone filety. Jeśli jednak porcja ryby ma ości, trzeba sobie radzić trzymając widelec (do ryb) w lewej ręce - wbity w np. karpia, żeby nie przesuwał się na talerzu, a nóż (do ryb) w prawej. Nożem odsuwamy filety od kręgosłupa. Ryby są tak miękkie, że nie ma powodu ich kroić.
Ości z ryby odsuwa się na brzeg talerza, ale w zasadzie powinien być podany mały deserowy talerzyk, specjalnie na ości. Jeśli mimo ostrożności, wskazanej przy jedzeniu ryb, ość dostanie się do ust, dyskretnie wyjmujemy ją widelcem i kładziemy na brzegu talerza. W razie kłopotów, przesłaniamy usta serwetką.
Najwięcej zręczności wymaga jedzenie ryby podanej w całości. Jak sobie radzić?
Talerz ustawiamy tak, by grzbiet był dobrze widoczny. Nożem do ryb odcinamy płetwy boczne (jeśli są) i nacinamy skórę na grzbiecie. Podważamy skórę nożem i oddzielamy od mięsa (od grzbietu do dołu). Przytrzymujemy widelcem kręgosłup i nożem zdejmujemy filet. Zjadamy, potem odwracamy rybę i powtarzamy wszystkie czynności.
Smakosze często jadający pstrągi, gotowane lub pieczone w całości, potrafią tak szybko oddzielić skórę i ości, że ryba nie zdąży jeszcze wystygnąć. Cała sztuka sprowadza się do ostrożnego operowania nożem i widelcem. Przede wszystkim nie wolno uszkodzić szkieletu i kręgosłupa, wówczas wyjmiemy go z ryby w całości i bez kłopotu.
Skóra na pieczonej rybie jest tak smaczna, że często się ją zjada. Kręgosłup należy odłożyć na specjalnie podany talerzyk.
Co robić, gdy nie ma w domu kompletu sztućców do ryb? W żadnym wypadku nie podaje się dwu widelców. Dopuszczalne jest i praktykowane podanie zwykłych sztućców, zwłaszcza do ryb filetowanych (bez ości). Podczas posiłków w rodzinnym gronie można sobie radzić tylko widelcem i kromką chleba.
źródło: kobiety.wp.pl
Szukaj z FireFox (info)
RSS (Co to jest?)