Dieta doktora Atkinsa

15 sierpień 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: ciasta

Założenia diety dr Atkinsa:
Twórcą tej diety jest amerykański lekarz Robert C. Atkins, który jest założycielem i dyrektorem Centrum Medycyny Komplementarnej w Nowym Jorku. Jego zdaniem, aby skutecznie walczyć z otyłością i nadwagą, nie trzeba zmniejszać ilości jedzenia. Wystarczy ograniczyć spożycie węglowodanów, podstawowego paliwa energetycznego, a przez to zmusić organizm do spalania nagromadzonego tłuszczu. Podczas 2 tygodniowej diety nie je się pieczywa, produktów zbożowych, warzyw zawierających skrobię, jogurtu, mleka i owoców. Dzienny jadłospis nie może zawierać więcej niż 20 g węglowodanów. Mięso, wędliny, ryby i jaja można jeść w ilościach zaspokajającej głód, nie wolno ich jednak łączyć z produktami zawierającymi węglowodany. Ponieważ dieta drastycznie ogranicza ilość spożywanych warzyw i owoców, podczas jej stosowania należy przyjmować preparaty witaminowo – mineralne.

Przykład diety dr Atkinsa:
Śniadanie:
Jajecznica lub jajka sadzone z bekonem, szynką lub kiełbasą, kawa bezkofeinowa lub herbata.

Obiad:
Wędliny, kurczak pieczony lub smażony, rosół drobiowy, mała porcja surówki, woda mineralna niegazowana.

W ciągu dnia:
Wędliny jako przekąski, woda mineralna, nie słodzona kawa, herbata.

Kolacja:
Pasztet z kurzych wątróbek, stek, surówka z sosem vinegret, bita śmietana bez cukru.

źródło: znalezione stronie w internecie - nie wiedziałem jaki adres podać ponieważ te diety krążą na większości stronach w sieci - jeśli jaki autor danej diety nie życzy sobie aby była na naszej stronie w celach informacyjnych i edukacyjnych proszony jest o kontakt

komentarze

Dieta Cambridge

15 sierpień 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: ciasta

Założenia diety Cambridge:
Podstawą postępowania w leczeniu otyłości jest ograniczenie spożycia energii - czyli leczenie dietetyczne, co wiąże się zawsze ze zmianą stylu życia i zwiększoną aktywnością fizyczną. Każda właściwa dieta stosowana w leczeniu powinna być zbilansowana i dostarczać organizmowi wszystkich niezbędnych składników zapewniających prawidłowe wewnątrzustrojowe funkcje organizmu. Diety niekompletne powodują niedobory co prowadzi do dysfunkcji organizmu. Jeżeli dieta ubogokaloryczna w granicach 1000 kcal nie daje oczekiwanych rezultatów, zachodzi potrzeba zastosowania diety o bardzo małej zawartości energii w granicach 400-500 kcal dziennie. Podstawą diety Cambridge stanowią przygotowane przemysłowo napoje i zupy w formie sproszkowanej zawierające wszystkie elementy właściwego żywienia: białko, małą ilość węglowodanów i tłuszczu, błonnik pokarmowy, witaminy i substancje mineralne w dawkach odpowiadających dziennemu zapotrzebowaniu organizmu. Dieta Cambridge może stanowić “wyłączne źródło odżywiania” lub może być łączona z konwencjonalnym posiłkiem. Rodzaj diety podyktowany jest stanem zdrowia. W określonych przypadkach potrzebna jest konsultacja lekarska. Średni ubytek wagi wynosi ok. 3 kg tygodniowo. Posiłki diety stanowią napoje i zupy w formie sproszkowanej, przygotowane przez rozpuszczenie ich w wodzie. Na rynku dostępne są różne smaki np: zupa jarzynowa, grzybowa z borowików, pomidorowa, rosół o smaku kurczaka z grzybami, napój kakaowy, napój kakaowy bez laktozy (dla osób uczulonych na mleko) cappuccino, waniliowy, jabłkowy, truskawkowy, napój o smaku owoców leśnych. Ilość posiłków dziennie zależy od rodzaju diety, płci i wzrostu pacjenta. Ocena kliniczna przeprowadzona w Polsce w Instytucie Żywności i Żywienia potwierdziła zarówno bezpieczeństwo, skuteczność jak i dobrą tolerancję w czasie leczenia. Oprócz oczekiwanych ubytków wagi odnotowano: regulację gospodarki tłuszczowej (obniżenie poziomu “złego” cholesterolu i trójglicerydów) oraz obniżenie podwyższonych wartości poziomu glukozy i ciśnienia tętniczego. Najlepsze rezultaty daje leczenie cykliczne: 3 tygodnie diety ścisłej + 2 tygodnie diety mieszanej.

źródło: znalezione stronie w internecie - nie wiedziałem jaki adres podać ponieważ te diety krążą na większości stronach w sieci - jeśli jaki autor danej diety nie życzy sobie aby była na naszej stronie w celach informacyjnych i edukacyjnych proszony jest o kontakt

komentarze

Dieta antywrzodowa

15 sierpień 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: ciasta

Założenia diety antywrzodowej:
Jest to dieta ochronna z ograniczeniem substancji zwiększających wydzielanie soku żołądkowego. Stosuje się ją w przypadków choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, wrzodów jelita.

Produkty zalecane w diecie antywrzodowej:

* Pieczywo jasne pszenne, czerstwe,
* Mąka pszenna jasna, kasza manna, krakowska, ryż, sago, płatki owsiane, kasza jęczmienna, drobny delikatny makaron,
* Mleko słodkie, zsiadłe nieprzekwaszone, bardzo świeży ser twarogowy, ser śmietankowy,
* Jaja gotowane na miękko, w koszulkach, sadzone, jajecznica na parze,
* Chude mięsa i drób: cielęcina, wołowina, królik, indyk, kurczę, szynka, polędwica,
* Ryby: dorsz, leszcz, sola, płastuga, kargulena, szczupak, sandacz,
* Świeże masło, słodka śmietana, olej sojowy, słonecznikowy, rzepakowy, oliwa, margaryna wysokogatunkowa w ograniczonej ilości,
* Ziemniaki gotowane, tłuczone, puree,
* Gotowane: marchew, buraki, szpinak, kabaczek, dynia, kalafior; fasolka szparagowa i groszek zielony w ograniczonych ilościach; surowe: sałata, pomidory,
* Owoce dojrzałe bez pestek, gotowane: jabłka, truskawki, morele, gotowane soki z owoców jagodowych,
* Cukier, miód, dżemy,
* Ciastka czerstwe zbożowe, mało słodki biszkopt,
* Przyprawy: sól, cukier, wanilia, koper zielony, sok z cytryny,
* Kleiki, krupniki z dozwolonych kasz, zupy mleczne, warzywne, zaprawiane mąką,
* Mięso gotowane, duszone, potrawki, pulpety, budynie,
* Kompoty, galaretki, kisiele - wszystkie mało słodzone,
* Słaba herbata, słaba kawa, mleko.

Produkty zabronione w diecie antywrzodowej:

* Wszelkie pieczywo świeże, żytnie, razowe,
* Maki razowe, żytnie, grube kasze: pęczak, gryczana, grube makarony, kluski kładzione, naleśniki,
* Mleko zsiadłe przekwaszone, kefir, jogurt, sery żółte i topione,
* Jaja gotowane na twardo, sadzone, w majonezie, jajecznica, sadzone,
*Tłuste mięsa: wieprzowina, baranina, gęsi, kaczki, dziczyzna, wędliny tłuste; ryby: węgorz, makrele, łosoś, śledź, sardynka; mięsa peklowane, wędzone, konserwy mięsne i rybne,
* Kwaśna śmietana, smalec, słonina, boczek, łój wołowy i barani, margaryny,
* Frytki, wszelkiego rodzaju ziemniaki smażone, placki ziemniaczane, pyzy,
* Wszystkie odmiany kapusty, ogórki, rzodkiewki, rzepa, papryka, szczaw, cebula, grzyby,
* Owoce surowe, suszone, gruszki, agrest, czereśnie, śliwki, orzechy,
* Groch, fasola, bób, soczewica,
* Chałwa, czekolada, słodycze zawierające tłuszcz, kakao i orzechy
* Ocet, pieprz, musztarda, papryka, chrzan, kostki bulionowe,
* Rosół, zupy na wywarach z mięsa lub kości, zupy rybne, zupy z przeciwwskazanych warzyw,
* Mięsa smażone, duszone, pieczone w sposób konwencjonalny,
* Desery z czekoladą, z przeciwwskazanych owoców, z orzechami, dużą ilością cukru,
* Mocna herbata i kawa naturalna, napoje alkoholowe, napoje gazowane,
* Ciasta kruche, keksy, makowiec, pączki, torty.

źródło: znalezione stronie w internecie - nie wiedziałem jaki adres podać ponieważ te diety krążą na większości stronach w sieci - jeśli jaki autor danej diety nie życzy sobie aby była na naszej stronie w celach informacyjnych i edukacyjnych proszony jest o kontakt

komentarze

Sos cytrynowy

14 sierpień 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: sosy

Składniki:

• 2 łyżki soku z cytryny
• 2 1/2 łyżki mąki
• sól i pieprz do smaku
• 1 1/2 szklanki rosołu lub wody z kostką rosołową
• 1 żółtko dobrze roztrzepane

dalsza część przepisu »

komentarze

Kaczka w jabłkach

10 lipiec 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: mięso

Składniki:

• 4 piersi kacze
• 4 kwaskowe jabłka
• 3 łyżki konfitury z borówek
• 2 łyżki koniaku
• 1/4 szklanki rosołu z kury
• sól
• biały pieprz

dalsza część przepisu »

komentarze

Rosół z kury

12 maj 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: zupy

Składniki:

• 1 kura
• 200 g włoszczyzny
• 1,75 l wody
• 50 g cebuli
• pieprz
• 1 łyżka siekanej zielonej pietruszki
• sól

dalsza część przepisu »

komentarze

Bitki drobiowe ze śliwkami

4 maj 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: mięso

Składniki:

• 4 kurze piersi
• 12 śliwek suszonych
• 3/4 szklanki rosołu
• 3 łyżki oliwy
• 2 cebule
• łyżka mąki
• 4 łyżeczki sosu sojowego
• sól
• pieprz
• imbir
• cukier do smaku

dalsza część przepisu »

komentarze

Savoir vivre: Zdradliwe zupy

21 kwiecień 2006 · Dodał/a: Iwonka (admin strony) · Kategoria: ciasta

Czy jedzenie zupy cebulowej lub bulionu może być testem poprawnych manier? Częściej niż nam się wydaje! Niektórzy twierdzą, że właśnie zupa jest pierwszym trudnym egzaminem przy stole.

Wystarczy przeczytać dwa współczesne podręczniki savoir-vivre`u francuski i angielski, by odkryć z rozbawieniem, jak wiele emocji może budzić banalny problem wkładania łyżki do ust. W tej kwestii między kontynentem i wyspą nie ma zgody od ponad dwustu lat. To, co uchodzi za herezję w Pałacu Buckingham, w Pałacu Elizejskim jest świadectwem eleganckich manier.

Tylko łyżką
Zawsze, kiedy podadzą zupę, choćby w kubeczku niewiele większym od naparstka, trzeba rozejrzeć się za łyżką. Generalna zasada brzmi: zupę zawsze się je, a nie pije. Być może łyżka będzie niewielkim okrągłym czerpaczkiem lub mikroskopijną łyżeczką do mokki w przypadku bulionu z płetw rekina, podawanych w filiżankach do kawy. Czasem zupę je się łyżeczką do herbaty. Tak dzieje się, gdy gęsty krem z grzybów lub warzyw nalano do cylindrycznych filiżanek z jednym uszkiem. Do większych bulionówek podaje się średniej wielkości łyżki deserowe, zwane niekiedy angielskimi. Przy tej rozmaitości fasonów czasem trzeba szukać łyżeczki nie po prawej stronie talerza nad nakryciem, gdzie jest tradycyjne miejsce na sztućce deserowe. W razie wątpliwości przydaje się stara rada: Jeśli nie wiesz, co robić, po prostu poczekaj, aż pani domu weźmie w ręce właściwie sztućce i naśladuj ją.

Dzióbkiem czy bokiem?
Anglicy nie uznają innego jedzenia zupy jak tylko bokiem łyżki. Cały kontynent, wzorujący się na Francuzach, woli jednak wkładać łyżkę najwęższą stroną, czyli dzióbkiem. Ten zwyczaj zakorzeniony jest w eleganckiej manierze, która nakazuje umiarkowane rozchylanie warg przy wkładaniu jedzenia do ust. Trzeba powiedzieć, że angielska metoda pozwala na ładniejszy ruch ręki: kiedy niesiemy łyżkę bokiem, nie zasłaniamy dłonią twarzy. Obiektywni autorzy podręczników nowoczesnych manier w tej sytuacji nie wydają już kategorycznych wyroków, ale rozsądnie mówią: obie metody są dobre i sam zdecyduj, która pozwala ci bardziej bezszelestnie zjeść rosół z makaronem.

O przechylaniu talerza
John Morgan, angielski autor opasłej biblii “New Guide to Etiquette” pisze: - “Jest zupełnie dopuszczalne, by przechylić talerz do przodu, zebrać z dna resztę zupy. Natomiast jest niedopuszczalne przechylanie talerza do siebie”. Jeśli zajrzymy do innych poradników savoir-vivre`u, znajdziemy przykazania mniej ortodoksyjne. “Oczywiście można przechylić lekko talerz, ale czy warto walczyć o każdą kropelkę? Przy czym już nie pouczają, w którą stronę ten talerz przechylać. Można znaleźć nawet bardzo praktyczne uzasadnienie przechylania talerza do siebie: - Nie ma powodu demonstrować sąsiadowi vis á vis dna naszego talerza”. Co zatem robić? W rodzinnym gronie przechylać tak jak wygodniej, a na przyjęciach zostawić razem z łyżką trochę zupy na talerzu w imię zachowania elegancji przy stole.

Kierunek nabierania zupy
Wprawdzie wszyscy zgodnie ostrzegają, że siorbanie przy jedzeniu jest absolutnie niedopuszczalne, to już kwestia prowadzenia łyżki nie jest taka jednoznaczna. Wydany przez Larousse`a “Savoir-vivre” bez cienia wątpliwości orzeka: - Łyżkę prowadzimy od siebie do zewnętrznego brzegu talerza, podnosimy ją przy końcu i niesiemy do ust nad nim”. Inna szkoła obowiązuje w Anglii: - Aby napełnić łyżkę, przesuwaj ją do siebie. Dziwne, lecz nie stosowanie tej reguły uważa się za oznakę ignorancji. Niemądra zasada, która ciągle jest aktualna”. Zatem, talerz od siebie, a łyżkę do siebie? To trochę zbyt brytyjskie, gdzie im coś trudniejsze przy stole, tym w lepszym tonie.

Kiedy wolno wypić zupę
Zupę nalaną do filiżanki lub bulionówki jemy najpierw łyżką, lekko dotykając do krawędzi filiżanki, aby ściekła tam kropla, która może poplamić obrus lub ubranie. Kiedy zostanie już niewiele zupy, łyżkę odkładamy na talerzyk, a resztę wypijamy. Bulionówki podnosimy do ust, trzymając w dłoniach obydwa uszka, filiżankę prawą ręką za jedno uszko.

Skończyliśmy i co z łyżką?
W żadnym wypadku nie opieramy jej o brzeg talerza, tylko zostawiamy na jego dnie. Nie kładziemy jej również na tzw. talerzu podstawowym, czyli tym, który służy jako rodzaj podstawki do wszystkich kolejno podawanych nakryć porcelanowych. Małe łyżki do zup w filiżankach kładziemy na talerzyku, na którym stała filiżanka. To logiczna zasada: pani domu czy kelnerowi znacznie łatwiej sprzątnąć ze stołu talerze z tak ułożonymi sztućcami.

Trudne przypadki
Na szczęście jest nikłe prawdopodobieństwo, że podadzą nam na uroczystym obiedzie rosół z udkiem , bo sprawia on trochę kłopotu. W rodzinnym gronie zjadamy rosół łyżką, a potem bierzemy papierową serwetkę (gospodyni nie powinna zapomnieć o tym szczególe), chwytamy w nią delikatnie koniec kości udka i w miarę możliwości ładnie obgryzamy. Kostki bez mięsa odkładamy na talerzyk na odpadki.

A jak jeść zupę cebulową?
To przysmak, na którym pływa gorąca grzanka z białego pieczywa z roztopionym serem. Do jedzenia przystępujemy trzymając w prawej ręce łyżkę, a w lewej widelec, służący do rozdrabniania grzanki. Jeśli w rybnej zupie pływa duża porcje ryby, powinny być podanie sztuce do ryb.

Paszteciki i chleb
Bardzo kruche i tłuste podaje się na oddzielnych talerzykach i zjada widelcem. Podobnie paszteciki z ciasta naleśnikowego, kulebiaki. Diablotki, małe kruche ciasteczka bierze się palcami. Drożdżowe bułeczki z nadzieniem je się lewą ręką i zawsze łamie na małe kawałki, które nadają się na jeden kęs. Ta sama zasada obowiązuje, gdy do zupy podano pieczywo. Bardzo nieeleganckie jest wgryzanie się w całe kromki bułki czy chleba.

I nie spiesz się!
Zupy podaje się bardzo gorące i przy łapczywości łatwo o poparzenie. Nabieramy więc odrobinę na łyżkę, próbujemy i czekamy, zabawiając sąsiadów rozmową, aż zupa przestygnie. W żadnym wypadku nie próbujemy na nią dmuchać, to zbyt dziecinne.

źródło: kobieta.wp.pl

komentarze